Om te koesteren

Ik heb een vriendinnetje die ik al vanaf de lagere school ken.

Ik denk dat onze vriendschap toch minstens 35 jaar lang moet zijn.

We zien of spreken mekaar niet veel.

Maar wanneer we mekaar zien is het goed.

We kletsen erop los, hebben bewondering voor elkaar, snappen mekaar.

November is de maand van een stilzwijgende afspraak.....

dan zien en spreken we mekaar.

En zo hadden we vandaag een "High Tea for two" geplant.

In onze hometown Deventer-city.

Als vanouds kletsten we erop los.

Snoepten we van de heerlijkheden en dronken thee.

En zomaar opeens toverde ze een heel klein cadeautje uit haar tas.

Voor mij......*U*

Wauwwww, ik wist niet wat ik zag!

Een zilveren, gehaakte hanger.

Wat lief!!!!!

Ik ben er zo ongelooflijk blij mee,

een sieraad om te koesteren, dichtbij mijn hart.

Evenals onze vriendschap!

Eigenlijk is zo'n zilveren, gehaakte sieraad, een echt "musthave" voor een haakster. 

(vind ik)

Dus ik ben eens even verder gaan kijken. 

Nouja er zat een visite kaartje bij, dus de maakster van deze prachtige hanger had ik zo achterhaald. 

Mieke de Been is edelsmid en ze haalt haar inspiratie uit o.a. handwerktechnieken, textuur van materialen en de eenvoud van vormen. Zij hecht veel waarde aan kwaliteit en draagbaarheid van sieraden.

Op haar website vind je de prachtigste sieraden, niet alleen hangers, maar ook ringen, oorbellen en armbanden.

Alle sieraden worden door haarzelf met de hand gemaakt en in beperkte oplage uitgevoerd.

Dus niet heel hakend Nederland loopt met dezelfde sieraad rond ;-)

Nieuwsgierig geworden?

KLIK om naar de website van Mieke te gaan.

Intussen kijk ik nog eens naar mijn mooie, bijzonder hanger.

Ben er zo blij mee en vind het zo lief van vriendinnetje.

Mijn weekend kan gewoon niet meer stuk.

Lieve Groetjes

Tertia

En waar wordt jij blij van?

Op Facebook werd ik afgelopen week uitgedaagd om 4 dagen lang, elke dag een foto te plaatsen van iets dat me blij maakt.

Natuurlijk laat ik me niet kennen en deed ik mee.

4 dagen lang postte ik op Instagram en Facebook elke dag een foto van iets waar ik blij van werd.

En om eerlijk te zijn vond ik het eigenlijk ook nog best wel leuk!

 Je bent op deze manier bewust bezig om eens kritisch naar je fijne momentjes op een dag te kijken.

Op een één of andere manier voelde ik me een heel rijk en tevreden mens. Dat ik kan genieten van deze meest simpele dingen, ja daar werd ik écht blij van!

(ik heb ook hele andere, zware tijden in mijn leven meegemaakt)

Dus dacht ik.....misschien is dit wel een hele leuke positieve blogpost van vandaag.

Vandaag was alweer de laatste dag van deze uitdaging, dus ik heb alle foto's onder mekaar gezet.

Maandag 24 november #dag1

Ik word dus heeeeel erg blij van dit weer. Niks is fijner om dan te gaan wandelen met de hondjes.

Dinsdag 25 november #dag2

Gefreubel vanuit de keuken: appelflap(ge)bakje, mmmmmm lekker smullen!

(Zal ik het receptje delen?, wie weet een volgende blogpost ;-)) 

Woensdag 26 november #dag3

Onder het genot van een kopje thee en Tony's pure chocolade met kers en meringe verder haken aan een bijzondere deken :-)

Donderdag 27 november #dag4

Na een ochtendje heen en weer vliegen, boodschappen doen, ziek kind van school halen, kots in de auto opruimen.....werd ik heel blij van deze snailmail die op de deurmat lag.

En wat mij nu zo leuk lijkt....

is om deze positieve flow in Blogland voort te gaan zetten.

Ik daag 4 bloggers uit, om 4 dagen lang, elke dag een foto te plaatsen waarvan je blij wordt.

Mag elke dag in een blogpost zijn of in één blogpost zoals ik vandaag deed.

De volgende 4 bloggers daag ik uit!  

Ingrid aka "Supergoof" 

Els van  "Kaydie"

Annemarie van "Made by Annemarie"

en

Mascha van "Created by Mascha"

Alleen als je tijd en zin hebt hoor!

Lieve Groetjes

Tertia

Gastblog door Margriet

Voor de allereerste keer "leen" ik mijn blog uit aan een gastblogger,

Afgelopen week kreeg ik een lief e-mailtje met een ontzettend leuk idee.

Lees mee en doe mee.......zou ik zeggen :-)

Gastblog door Margriet:

Wat doen we met de restjes?

Het effect van de Crochet Along is overweldigend geweest. Mensen werden geïnspireerd om (weer) te gaan haken en vonden daarin heel veel plezier en ontspanning. Het enthousiasme was groot en er kwamen heel veel nieuwe sociale contacten tot stand. Wat een leuke wending in creatief Nederland! Zòveel vrouwen die enorm genieten van het haken en merken dat die rustgevende activiteit èn het bereikte resultaat zoveel toevoegt aan het levensgeluk.

Maar we kennen ook allemaal de verhalen van de mensen die niet zo goed mee kunnen komen in het leven. Die door ziekte of depressie aan de zijlijn van het leven kwamen te staan. Gelukkig waren er bij de CAL ook al veel vrouwen betrokken die het moeilijk hebben. Door mee te haken, kwamen zij al wat uit hun isolement en ook zìj konden vreugde vinden in het haken van de deken. Maar er zijn nog véél meer mensen die het moeilijk hebben. En nu heb ik een plan bedacht om ook hèn te bereiken en te bemoedigen. Hoe? Met een paar restjes garen van de eigen gemaakte deken!

Dit is de gedachte: 

Geven maakt blij! Door te geven, laat je een ander merken: "Ik heb aan jou gedacht!" En die boodschap wordt versterkt als je iets geeft wat je zelf hebt gemaakt. Veel haaksters hebben na het haken van een hele deken de techniek nu goed onder de knie. En van de restjes kan er zò een klein tasje worden gemaakt. Voor de geoefende haaksters een kleine moeite, en voor de niet-haaksters die zo'n tasje ontvangen is het effect groot! Geef zo'n tasje aan iemand in je omgeving die een bemoediging kan gebruiken!

En er is nog een andere gedachte: geef wat restjes wol en een haaknaald aan iemand die het moeilijk heeft. Misschien de restjes van je eigen deken? Met een paar voorbeelden erbij van zo'n simpel tasje. Voor mensen die depressief zijn, moet het niet te moeilijk zijn. Er zijn binnen de psychologie verhalen bekend van mensen die niks en echt niks meer konden en wilden. Familie en dokters wisten geen raad met hen. Vrienden haakten af; het was hopeloos. Medicijnen hielpen niet, en de depressieve medemens was onbereikbaar. En in die uitzichtloze en hopeloze situatie kwam dan soms tòch een wending! Doordat de depressieve persoon het 'geven' ontdekte. Werkelijk ongelooflijk! Eén opmerking, één advies van een betrokken buitenstaander maakte het verschil. "Als u nou eens iets ging wèggeven. Aan iemand die het óók moeilijk heeft." Dat zette de zwaar depressieve personen aan het denken, en radeloos als ze waren, volgden ze het vreemde advies op. Ze gingen iets doen voor een ànder. En dat gaf de ommekeer. Ze kwamen uit hun depressie.

Ik heb meerdere keren gehoord dat het zo werkt. En nu is mijn idee: Zullen wij, die nu zo goed kunnen haken, nog eens uitreiken naar depressieve of zieke mensen, en hen een haaknaald en wat garen geven? Zullen wij tegen hen zeggen: "Joh, haken is heel erg in de mode, zal ik je leren haken? En wil je dan eens een tasje voor een ander maken?" Wie weet helpt het hen uit de depressie, als ze dit krijgen aangereikt.

Het effect van de Crochet Along is al overweldigend geweest.

Maar misschien kunnen we het met elkaar nòg groter maken! Door nog iets moois met onze restjes te doen.

We kunnen ermee uitreiken naar een ander, die wat stimulans kan gebruiken.

Of we kunnen een ander een tasje geven wat we zelf haakten van onze restjes.

De tasjes op de foto's haakte ik het afgelopen jaar. In elk seizoen één. Nu ik dit idee heb gepubliceerd, ga ik zelf deze tasjes ook weggeven.

Op mijn eigen blog laat ik nog wat meer foto's zien. En ik geef wat aanwijzingen om deze tasjes na te maken.

Er zijn natuurlijk nog véél meer tasjes-mogelijkheden! Met al die nieuwe haaksteken en al dat prachtige garen en al die creativiteit kunnen er talloze tasjes worden gemaakt!

Wie doet er mee? Geven maakt blij!

Heel veel geef- en haakplezier!

Margriet

www.tweedehandswerk.nl 

"Suita" voor mijn pubermeisje

Tijdens de KreaDoe dagen waren de mannen van MyBoshi ook aanwezig.

Ik had zelfs het voorrecht om tijdens de rit naar de Jaarbeurs,

 tussen Thomas en Felix te mogen zitten.

Dat vraagt natuurlijk voor een "Selfie" momentje ;-)

Natuurlijk ben ik nu "fan" van ze :-)

Het  boek met patronen

 (ook nog eens voorzien van de handtekening van de mannen)

 van deze mutsen en sjaals,

 samen met de enige echte myboshi garen NO1 

(inclusief haaknaald en labeltje) 

scoorde ik tijdens de KreaDoe-dagen.

Zo langzamerhand begint  de kou nu te overheersen 

en aangezien pubermeisje dagelijks naar school in de grote stad fietst, MOEST er een muts komen!!

Gelukkig waren de uitgekozen kleurtjes een schot in de roos.

Neonpink, Tatangrau en Schwartz

Stoer maar toch meisjes-achtig en daar houdt ze wel van.

Dus gisteren avond bedacht ik helemaal spontaan dat die muts er inderdaad moest gaan komen.

Om 19.30 zat ik er helemaal klaar voor......

Ik koos het patroon "Suita" uit de kleine haakgids Vol 10 van MyBoshi.

In het begin moest ik even wennen aan  het garen. 

Vergeleken met katoen, waar ik veelal mee werk, is dit veel grover en vond het meer op een vilten draad lijken.

Maar al snel had ik de smaak te pakken en ging het haken steeds beter.

Intussen werd ik liefdevol voorzien van een drankje en lekkere hapjes door pubermeisje ;-) 

Want ja die muts wilde ze de volgende dag wel op naar school.

Nu ben ik écht geen snelle haakster, maar toch heb ik in één avond deze muts af gekregen.

Om 22;30 werkte ik de laatste draadjes weg.

En de volgende ochtend was ik natuurlijk de allerliefste moeder :-)

Het boek "Mutsen haken & meer" kan ik je echt aanraden.

Niet alleen patronen om mutsen te haken staan erin, maar ook voor sjaals, tassen en handwarmers, die laatste zijn momenteel helemaal hip om te maken én dragen :-)

Heb je het boek nou (nog) niet in huis en je wilt wel graag een echte MyBoshi maken?

Op de website van Craftkitchen staat een erg leuke, gratis patroon.

KLIK hier voor het patroon

Gauw aan de slag dus, voordat Koning Winter echt zijn intrede doet:-) 

Lieve Groetjes

Tertia

Het is vrijdag.........

Heel het jaar hebben Jolanda en ik op vrijdag een stukje beschrijving van de deken gegeven.

Maar nu is de deken af…….

Op de facebookgroep Dutch Crochet a Granny a Day 2013, worden dagelijks foto’s gepost van “affe” dekens.

Stuk voor stuk pronkstukken waarin heel veel liefde is gestopt.

Prachtig om te zien!

Maar het is vrijdag……..

Vandaag geen stukje beschrijving

Want de dekens zijn klaar

En dat voelt raar…..heel raar.

Achter de schermen wordt er heel hard gehaakt aan een nieuwe deken.

Zoals jullie weten zijn we bezig met een Crochet Along 2015

Net zo’n project als we afgelopen jaar hebben gehad.

De eerste sneak preview kon je zien op de KreaDoe en een paar dagen later ook online.

Niet gezien??

KLIK hier voor het bericht.

Maar het is vrijdag……

En het voelt raar……heel raar.

Om geen blogje te schrijven over de deken, geen patroon om te downloaden.

Dus dachten wij

Vandaag op deze vrijdag….

geven wij nog een sneak preview van de Crochet Along 2015

Links is gehaakt door Jolanda met Bravo (acryl)
Rechts is gehaakt door Tertia met Durable Coral (katoen)

Vind je het goed dat we intussen nog gauw verder haken?

We zijn nog niet klaar, dus graag heel eventjes geduld.

In december komen wij met een voorbereidingsfile waar alle info over deze dekens in komt te staan.

En  vanaf januari 2015 kun je elke vrijdag weer een blogverhaal met een patroonbeschrijving verwachten :-) 

Fijne vrijdag nog!!

Groetjes Tertia en natuurlijk ook namens Jolanda